Το σαλιγκάρι είναι ένα γαστερόποδο πνευμονοφόρο μαλάκιο. Στην Ελλάδα το πιο κοινό είδος είναι ο γυμνοκοχλίας ή γυμνοσάλιαγκας, ο οποίος έχει χρώμα καφεκόκκινο, σχήμα επίμηκες και φέρει κέλυφος. Τα εδώδιμα είναι του γένους Έλιξ (οικογένεια Helicidae).

Τo γένος των σαλιγκαριών ορίζεται ως ανεπαρκώς ερμαφρόδιτο. Αυτό σημαίνει ότι κάθε σαλιγκάρι διαθέτει τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά όργανα αναπαραγωγής. Για να γονιμοποιηθεί πρέπει να ζευγαρώσει με άλλο σαλιγκάρι και να φέρουν σε επαφή τα αντίθετα γεννητικά τους όργανα.

Δεκαπέντε μέρες μετά το ζευγάρωμα κάθε σαλιγκάρι γεννάει αβγά τυλιγμένα σε ζελατινοειδή θήκη και επικαλυμμένα με μια ασβεστώδη ουσία που τα καθιστά πιο ανθεκτικά. Κάθε σαλιγκάρι γεννάει 50-60 αβγά τα οποία τοποθετεί σε μια τρύπα στο έδαφος. Η επώαση διαρκεί περίπου ένα μήνα. Στο εσωτερικό του αβγού δημιουργείται ένα σαλιγκάρι το οποίο, όταν τα αβγά "ανοίγουν", παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά ενός ενηλίκου.

Η περίοδος αναπαραγωγής των σαλιγκαριών διαφέρει ανάλογα με το κλίμα. Στην Ελλάδα η περίοδος αυτή είναι συνήθως το καλοκαίρι. Κατά το ζευγάρωμά τους εκτοξεύουν "βέλη", έναν ασβεστώδη σχηματισμό ο οποίος βρίσκεται στο σάκο τους κι έχει σχήμα στιλέτου με μυτερή απόληξη, η οποία διεγείρει το σύντροφό τους.